بیوگرافی

جانی ماس: پدرخوانده پوکر

جانی ماس؛ پدرخوانده پوکر

به عقیده بسیاری، جانی ماس یکی از بزرگ ترین پوکربازان نسل خود به حساب می آید. او نه تنها برنده رقابت اصلی اولین دوره سری مسابقات جهانی پوکر بود، بلکه یکی از معدود افرادی است که در مجموع سه بار مقام قهرمانی را در رقابت اصلی این تورنمنت به دست آورده است. به همین دلیل و به پاس قدردانی از سهم عمده اش در دنیای پوکر، او به تالار مشاهیر پوکر نیز راه یافته است. جانی ماس از آن دست بازیکنانی بود همه از باخت در مقابلش خوشحال می شدند، چون در نهایت می توانستند بگویند که به بهترین باخته اند.

اوایل زندگی

جانی ماس روز ۱۴ مه سال ۱۹۰۷ در شهر کوچکی به نام مارشال در ایالت تگزاس متولد شد. مادر جانی زمانی که او تنها ۸ سال داشت، بر اثر پارگی آپاندیس در گذشت. چند ماه بعد پدرش نیز در محل کار با سانحه ای، به صورت جدی مجروح شد تا برای باقی عمر امکان کار کردن را نداشته باشد و جانی نوجوان به نان آور خانواده بدل شود. جانی زمانی که ۱۵ ساله بود، مجبور شد به دالاس نقل مکان کند تا در شرکت وسترن یونیون که خدمات ارتباطی و تلگراف ارائه می کرد، کار کند.

او اوقات فراغت خود را در سالن های بیلیارد مجاور محل کارش به همراه دوستانش می گذراند.  جانی ماس روی هر چیزی که دستش به آن می رسید شرط بندی می کرد تا پول بیشتری به دست بیاورد و برای خانواده بفرستد. در این دوران بود که با بِنی بنیون آشنا شد. در واقع، او بود که به جانی بازی با ورق را آموخت. جانی زمانی که شانزده سال داشت، توانست شغل دومی را در باشگاه ورزشی Otter’s Club به دست بیاورد. شغل او این بود که مانع تقلب و تبانی در بازی ها شود. او باید هم به کارت پخش کن ها و هم به کسانی که بازی می کردند چشم می دوخت.

جانی ماس

در همین دوران بود که علاقه زیادی به بازی پوکر پیدا کرد و تنها از طریق تماشای بازی دیگران نحوه انجام این بازی را یاد گرفت. با افزوده شدن به دلبستگی او به پوکر، دلبستگی اش به زنان نیز فزونی گرفت. زنی به نام ویرجی آن موزر که شغل صندوق داری در یک داروخانه را برعهده داشت، توجه او را به خود جلب کرد. بعد از اینکه پدر جانی که اعتقاد داشت، ویرجی با توجه به شغلش، شایسته پسرش نیست، سرانجام رضایت داد، این دو با هم نامزد کردند. از سوابق اینطور بر می آید که این دو روز اول ماه مه سال۱۹۲۶ با هم ازدواج کرده اند، با این حال در مورد روابط این دو پس از آن اطلاع درستی در دست نیست. در هیچ کدام از داستان ها و روایت هایی که از جانی در دست است، اشاره ای به همسرش نشده، ولی در همین حال، در هیچ یک سوابق و مدارک نیز طلاق او و ویرجی ثبت نشده است. به این جهت، رابطه این دو همچنان به صورت یک معما باقی مانده است.

اگرچه، همه از اینكه جانی به سرعت به یك بازیکن فصلی تبدیل شده متعجب بودند. غیرمعمول نبود که او را ببینند که هر شب با پولی در حدود ۵۰۰ دلار از باشگاه خارج می شود. او پس از حدود دو سال صرف مهارت های پوکر، تصمیم گرفت کار خود را رها کند و به یک بازیکن تمام وقت تبدیل شود. جانی به دور تگزاس سفر می کرد تا در برابر بهترین بازیکنان پوکر به رقابت بپردازد و امیدوار بود که بتواند تا جای ممکن پول بیشتری برنده شود. از آنجایی که در آن دوران، در تگزاش، دوره ی رونق نفت بود، تاجران ثروتمند زیادی به منطقه سفر می کردند و برای آنها باخت و برد چند هزار دلار در هر دست چندان اهمیتی نداشت. گفته می شود که جانی ماس توانسته بود، دستکم یک مرتبه با پولی بیش از یک میلیون دلار از هتل متروپولیتن در فورت ورث خارج شود.

غیرمعمول نبود جانی ماس را ببینند که هر شب با پولی در حدود ۵۰۰ دلار از باشگاه خارج شود

جانی در خارج از میز پوکر هم مانند سر نترسی داشت. در حادثه ای، جانی در یک کازینوی قدیمی بازی می کرد که متوجه سوراخ های کوچکی در سقف هتل شد که برای خواندن کارت های مخفی بازیکنان و تبانی به کار می رفت. جانی با مشاهده این موضوع، تپانچه خود را کشید و صاحب کازینو را تهدید کرد که اگر  بلافاصله درزهای سقف گرفته نشود، به سمتش شلیک می کند!

مسابقه با نیک داندولوس ملقب به یونانی

جانی ماس سال ها بعد، یعنی در سال ۱۹۵۱ بود که بار دیگر از بنی بنیون شنید. این بار، او زنگ زده بود که به جانی بگوید، تورنمنت هدزآپی ترتیب داده تا او با نیک داندولوس ملقب به یونانی، قمارباز مشهور در کازینوی Horseshoe خودش مسابقه بدهد. جانی ماس هم که آمادگی هر گونه چالشی را داشت، برای اولین بار راهی لاس وگاس شد تا در یکی از طولانی ترین جلسات بازی پوکر در طول زندگی حرفه ایش شرکت کند. حضور در این بازی برای عموم آزاد بود. بنی اعتقاد داشت که شهرت این دو، می تواند علاقه مندان را به سوی خود جلب کرد. همینطور هم شد و در طی پنج ماهی که این سری بازی های هدزآپ انجام می شد، روزانه صدها نفر به دور این دور جمع می شدند و بازی ها را تماشا می کردند.

جانی ماس

آنها برای مدت چهار یا پنج روز پشت سر هم بازی می کردند و سپس به استراحت می پرداختند، این جلسات پوکر بسیار سنگین و نفس گیر بود. این دو هر نوع پوکری که در آن زمان وجود داشت از پنج کارتی تا اِستاد هفت کارتی را بازی می کردند. همچنین گاهی اوقات امکان حضور دیگر نفرات هم در مسابقات وجود داشت، ولی هر کس که می خواست در این تورنمنت شرکت کند باید ورودی ۱۰ هزار دلاری را می پرداخت. چند بازیکن چغر و بد بدن بودند که سعی کردند به این دو بپیوندند، ولی هیچ کدام نتوانستند بیش از چند روز دوام بیاورند.

حتی آنقدر پول در جیبش باقی نمانده بود که خود را به خانه برساند

زمانی که تورنمنت آنها به پایان خود نزدیک می شد، نیک ۴ میلیون دلار عقب بود و آماده بود که شکست را بپذیرد. آخرین حرفی که قبل از انصراف از مسابقه از زبان نیک یونانی خارج شد، از مشهورترین نقل قول های دنیای پوکر نیز به حساب می آید، او رو به جانی ماس کرد و گفت:«آقای ماس، باید بگذارم بروی.»

این رقابت همان چیزی است که بنی را به راه اندازی سری مسابقات جهانی پوکر تشویق کرد، جایی که بازیکنان مشهوری از سراسر جهان می توانستند گرد هم بیایند و برای مدت چند روز در رقابت های مختلف با هم بازی کنند.

سری مسابقات جهانی پوکر

سری مسابقات جهانی پوکر برای اولین بار در سال ۱۹۷۰ راه اندازی شد و در اولین دوره آن تنها ۶ بازیکن حضور داشتند. در اولین دوره مسابقات که با سال های بعدی کاملا متفاوت بود، بازی ها به این طریق برگزار می شد که بازیکنان ۳ روز با هم مسابقه می دادند و بعد از آن از بازیکنان رأی گیری می شد تا بهترین بازیکن مشخص شود. در این رأی گیری، هر بازیکن هم به خودش رأی داد، به این ترتیب، رأی گیری ناموفق بود. ولی وقتی برای بهترین بازیکن دوم رأی گیری شد، این بار نام جانی ماس بیش از سایرین به چشم می خورد. و به این ترتیب، او رسما به عنوان قهرمان اولین دوره سری مسابقات جهانی پوکر شناخته شد. به او یک کاپ نقره ای داده شد. کاپی که تنها همان یک بار به بازیکنی اهدا می شد و طی سال های آینده جای خود را به جوایز دیگری می داد.

جانی ماس رسما به عنوان قهرمان اولین دوره سری مسابقات جهانی پوکر شناخته شد

سری مسابقات جهانی پوکر به تدریج تغییرات وسیعی کرد. اکنون هزاران بازیکن در بازی های حذفی با هم مسابقه می دهند و به برندگان هر رقابت دستبند طلا و پول داده می شود. جانی ماس در ۲۵ رقابت مختلف سری مسابقات جهانی پوکر شرکت کرد که از این بین برنده ۸ دستبند نیز شد.

او همیشه برنده نبود

می توانیم ساعت ها پشت سر هم در مورد بردهای ماس صحبت کنیم، ولی اگر بخواهیم ادعا کنیم که او هیچ وقت نباخته، دروغ گفته ایم. در حقیقت، حتی برخی مواقع بود که او به دلیل عادت های قماربازی خود دچار مشکلات مالی جدی می شد. بدترین مخمصه ای که او تاکنون گرفتار آن شده، زمانی است که تصمیم گرفت در کازینویی در لاس وگاس کرپس بازی کند. او ساعت های بی شماری را در کنار میز کرپس گذراند و به آرامی تمام پولش را باخت. جانی ماس که مصر بود حتما باخت خود را جبران کند، حتی ۵۰۰ هزار دلار از کازینو قرض گرفت و آن را هم باخت.

گروهی از بازیکنان پوکر جلوی کازینوی Horseshoe متعلق به بنیون. بازیکنان (از چپ به راست) عبارتند از جانی ماس، چیلز ویلس، آماریو اسلیم، ‌جک بنیون و پگی پیرسون
گروهی از بازیکنان پوکر جلوی کازینوی Horseshoe متعلق به بنیون. بازیکنان (از چپ به راست) عبارتند از جانی ماس، چیلز ویلس، آماریو اسلیم، ‌جک بنیون و پگی پیرسون

او بعد از این باخت، ۵۰۰ هزار دلار بدهی داشت و حتی آنقدر پول در جیبش باقی نمانده بود که خود را به خانه برساند! البته جانی ماس از پا ننشست. پس از مدت ها و تلاش بسیار، او دوباره پشتوانه مالی قوی برای خود ساخت تا حساب خود با کازینو را طی کمتر از ۵ سال صاف کند.

شرط بندی در زمین گلف

عادت های قمار جانی به کازینوها محدود نمی شدند، او حتی هزاران دلار در زمین گلف برده و باخته است. او حتی یک بار با تایتانیک تامپسون، قمارباز مشهور شرط بندی کرد. تایتانیک با جانی ۳ هزار دلار شرط بندی کرده بود، ولی همانند بسیاری از شرط بندی های تایتانیک، او قبلا به کارکنان زمین گلف رشوه داده بود تا چمن و سوراخ های گلف را دستکاری کنند. جانی سریع فهمید که تایتانیک می خواهد سرش کلاه بگذارد، ولی به جای آنکه عصبانی شود تحت تاثیر این حرکت او قرار گرفت. به این ترتیب این دو با هم دوستی عمیقی پیدا کردند و با همین ترفندها و با همدستی هم سر سایر بازیکنان پوکر کلاه می گذاشتند و توانستند از همین راه، ۱۰۰ هزار دلار برنده شوند. این زوج موفق، کلاهبرداری های مشابهی را در سالن های بولینگ نیز انجام می دادند و سر بازیکنان بولینگ هم کلاه می گذاشتند.

خداحافظی با یک اسطوره

جانی ماس روز شانزدهم دسامبر سال ۱۹۹۵ در سن ۸۸ سالگی درگذشت. صدها نفر در مراسم خاکسپاری این مرد شرکت کردند تا به او ادای احترام کنند. بازیکنان مشهوری مانند دویل برانسون، آماریو اسلیم و پاگی پیرسون اعتراف داشتند که همگی دلتنگ جانی خواهند شد که در طی سال ها حکم یک دوست و راهنما را برایشان داشته است. قطعا تأثیر او در دنیای پوکر هیچ وقت فراموش نمی شود و هر بار که سری مسابقات جهانی پوکر می شود، ناخودآگاه نام او به عنوان یکی از اساطیر این بازی در ذهن ها متبادر می شود.

دیدگاهتان را بنویسید